vrijdag 8 november 2002

We voegen met onze auto in de drukke ochtendspits van Las Vegas in en rijden dwars door de stad naar de Boulder highway. Deze brengt ons vervolgens bij de Hoover dam.

We parkeren aan de overkant, in Arizona dus, waar nu nog plek genoeg is. Dit kost wat moeite want de veiligheidsmaatregelen zijn niet mis. Roadblocks moeten voorkomen dat onverlaten iets ongewensts de dam oprijden en later moeten we zelfs door controlepoortjes lopen en alle metalen voorwerpen laten bekijken.

De wandeling over de dam is al heel indrukwekkend. Aan de ene zijde het grote Lake Mead en aan de andere kant de hoogte van de dam zelf. Aan de andere zijde aangekomen doen we de guided tour en laten we ons meesleuren door het verbale commerciele geweld van de Amerikaanse grootspraak. Alles aan de dam is groter, hoger, beter enz.

Maar het moet gezegd het is een knap stukkie werk wat ze in 1935 hebben opgeleverd. En de dam staat niet op zich zelf. Verder op in de Colorado rivier staan nog meer dammen en tesamen zorgen ze voor een goede distributie van het beschikbare water. De stroom zien ze trouwens als bijproduct.

De tour brengt ons ook beneden in 1 van de generator kamers. Verder is er 1 en ander te zien over de bouw.

Leuk detail is het jaar 1983. Toen is de waterstand zo hoog geweest dat de noodoverloop heeft moeten werken. Dat is nu nog te zien aan de witte rand rondom het meer.

In de middag gaan we opnieuw langs Las Vegas maar nu direct door, richting Death Valley. We slaan onderweg af richting The Devil's hole en gaan daar een stuk binnendoor. De kaart geeft al aan dat dit geen onderhouden weg is en dat moet je letterlijk nemen.

Het asfalt wordt slechter en gaat na 2 miles over in gravel. De paaltjes en bordjes langs de weg verdwijnen en het laatste huis dat we zien is een soort ranch waar een aantal dames zichzelf aanprijzen. Daarna alleen nog maar wildernis en het bonken van de auto. De stofwolk we in ons kielzog opjagen wordt door de forse wind tot ver over de kale vlakte geblazen.

Pech moet je hier niet krijgen. Je komt letterlijk niemand tegen en de cellphone is als sinds het verlaten van Las Vegas 'uit de lucht'. Over dit stuk doen we 3 spannende kwartieren.

Pas weer in de bewoonde wereld is hulp van enige betekenis te verwachten. En die bewoonde wereld is in ons geval Amargosa. Dit dorp heeft 1 benzinepomp en wat huizen. Die liggen echter zo ver uit elkaar dat we er 2 zien. Ze zijn er echter wel want de schoolbus levert een aantal kinderen bij de pomp af om door de ouders te worden opgehaald.

We zorgen dat onze tank gevuld is en gaan dan verder naar Death Valley. Tot onze grote verrassing is het daar DRUK. Een heel groot terrein staat vol met Campers en bij het Visitors center is veel volk. Er blijkt dit weekend de jaarlijkse 49ers Encampment plaats te vinden. Een vereniging die allerlei activiteiten in Death Valley organiseerd.

De zon gaat nu onder en we rijden door naar Beatty. De laatste 35 miles leggen we af in het stikke donker op onverlichte wegen. Daar was dat van vanmiddag nog heilig bij. Om 6 uur komen we daar aan en regelen onderdak. Eten doen we gemakkelijk op de kamer.

Wat een contrasten vandaag; van de commerciële hightech van Las Vegas naar de hightech uit 1935 met de Hoover dam en vervolgens door naar een streek waar geeneens bestrating aanwezig is en de mensen in golfplaten hutten wonen.

---

---

Reproductie zonder voorafgaand overleg niet toegestaan.
Grotere bestandsformaten in overleg beschikbaar.

The Hoover Dam
Las Vegas