Zaterdag 6 april mileage 7798

We zijn vroeg op en vertrekken via de ‘90’ naar Del Rio. Het is nog steeds zwaar bewolkt en koud, wel al eventjes droog. De coltrui uit de koffer dus. Het landschap dat gisteren nog overwegend groen was, licht glooiend met veel bosjes, struiken en bomen erin, begint vanochtend al veel meer Texaans te worden. De vegetatie neemt af en de stenen toe. Verspreid door het landschap staat nog wel eens een boompje. Niet zo’n majestueuze, maar zo’n doettieut of doettieutniet, die net groen begint te worden op de kruin. Tussendoor soms wat koeien en af en toe ook schapen en geiten. Hier en daar ook wat krotten en dan zo’n rijtje brievenbussen langs de kant van de weg. De yuca’s bloeien en we zien af en toe een trein. We rijden de hele dag langs het spoor.

We passeren het plaatsje Hondo met de prachtige kreet ‘This is Gods country, don’t drive through like hell’.
Bij Del Rio kijken we even aan de grens, maar rijden verder naar Langtry. We gaan over het Amistad reservoir, dat door de droogte niet zo vol is. Wel mooi blauw water en vast lekker in de zomer.

We stoppen bij de brug over de Pecos rivier en genieten van het uitzicht op de hoogste brug van Texas. We rijden verder en komen in Langtry. We bezoeken het visitor centre en het Judge Roy Bean museum. Hiernaast is een cactustuin, erg mooi en veel staat in bloei.

Na Langtry rijden we door naar Fort Stockton. Dat is nog twee uur rijden, maar met 70 mi/h schiet het lekker op. Het landschap wordt langzamerhand wat heuvelachtiger maar ook nog steeds droger. We zien regelmatig de kilometerslange, slingerende, weg voor ons uit die doorgaat tot aan de einder. Een enkele keer passeren we een dorp, dat stelt echt niets voor; een paar krotten langs de weg en verderop. Maar je vraagt je echt af: wat doen die mensen hier en waarvan?