donderdag 31 oktober 2002

We vertrekken vanochtend niet gek vroeg richtig het oosten naar Desert View. We kijken wel even rond maar het zicht in de Canyon is vrij heiig dus veel is er niet aan. We vervolgen onze reis naar Cameron. Vandaar naar het noorden door de painted desert en weer verder naar het noordoosten dwars door het Navajo reservation.

Onderweg veel kraampjes van indianen die hun waar aanprijzen. De indianen zelf zijn echter nauwelijks aanwezig, kennelijk is het seizoen over. Het landschap is bijzonder kaal. De enige kleuren zijn die van de bodem en de rotsen en ook die zijn vaal. Mooi van barrigheid.

Bij Betatakin wordt het landschap een stuk interessanter. Er komen meer rotsen (Utah rood) in het landschap en de variatie wordt groter. We slaan af de 564 op en komen na 9 miles bij het visitor center.

Dit oude indianen dorp is gesticht in plusminus 1260 en bevatte zo'n, 25 gezinnen met totaal 125 leden. We kunnen de overblijfselen niet van dichtbij bekijken maar wel is er een pad naar een uitzicht punt. Langs het pad sporadisch wat sneeuw, 't zit dus in de schaduw onder nul. Verder wat struiken die rond hun wortels wat grond hebben verzameld op de kale rotsen en zo in leven blijven.

Bij het uitzichtpunt eten we weer boterhammen met kaas waarna we we weer verder gaan naar Kayenta. Daar shoppen we en gaan we de 163 op naar Monument valley.

Wat we daar het mooiste vinden weten we niet zeker; de prachtige rotsformaties die geheel op zichzelf in het landschap oprijzen, of de kilometerslange wegen die daar als onafzienbare zwarte linten op af gaan. Heel Amerikaans.

We belanden uiteindelijk in Mexican Hat, een gat met meer motels dan bewoners. Duidelijk gebouwd op een druk zomerseizoen maar nu is het geheel niet druk en kunnen we gemakkelijk slaapplek vinden. Ook hier trouwens vanalles aan de gevels m.b.t. Haloween.

De avond brengen we in typisch Amerikaanse stijl door; in de buitenlucht, naast grote houtvuren om de kou op afstand te houden, eten we een geBBQde sirloin steak met bonen en slaw. Een Bud, country music en een knauwende maar heel vriendelijke bediening maken de sfeer compleet.

Terug naar het motel komen we groepen kinderen tegen die in koor "Happy Haloween" roepen. Voor hen begint de avond nu pas met het langs de deuren lopen met de vraag: "Trick or treat"!

---

---

Reproductie zonder voorafgaand overleg niet toegestaan.
Grotere bestandsformaten in overleg beschikbaar.